YEŞİLIRMAK ÇAĞIL ÇAĞIL ÇAĞLIYOR Uykuları haram ettin gözüme Darıldın mı Fadik haklı sözüme Doya doya bakamadım yüzüne Bana allar ettin kahbe Fadiğim... Gittiğin yollarda diken olsun, taş olsun Karnın dolu kucakların boş olsun Gözlerinden akan kanlı yaş olsun Bana allar ettin kahbe Fadiğim... Boğazına takmış alaca boncuk Belin sızlar olsun, bacağın Yılancık Kız memeni emsin enikli kancık Bana allar ettin kahbe Fadiğim... Gökköy'ün altıda köyün yazısı Fadik derler sana ana kuzusu Böyle imiş alnımızın yazısı Bana allar ettin kahbe Fadiğim... Yeşilırmak çağıl çağıl çağlıyor Benimde yüreğimi dertler dağlıyor Garip anam boynunu bükmüş ağlıyor Bana allar ettin kahbe Fadiğim... Sarı saman gibi sararttın beni Acı kahve gibi kararttın beni Bırakıp da gittin ellere beni Bana allar ettin kahbe Fadiğim... FADİK Reşadiye'nin Gökköy'ünde dillere destan güzellikte bir kız vardır. Fadik adındaki bu güzel kız, anne-baba zoruyla sevmediği biriyle evlendirilmiştir. Bu zorunlu evlilik, Fadik kızın mutlu olmasını engelleyen en önemli nedendir. Bunun sonucu, kocasına bir türlü ısınamayan Fadik, bir bahar sabahı sevdiği erkeğe kaçar. Terkedilen koca, büyük bir aşk ve özlem içerisinde alır eline sazını, başlar dertli dertli söylemeye... (Alıntı)